پسری ازدیارارجان

مگر می شوداسم تاسوعا وعاشورابیایدوانسان یادحماسه عظیمی که امام حسین ((ع)) آفرید ، نیفتدوبرآن همه شجاعت وایثارازیک سوومظلومیت وتنهایی ازسوی دیگر 

اشک شوق واشک دلتنگی واندوه نیفشاند ؟

مگرمی شودازکربلاگفت وازشهدا نگفت ؟

کربلا یادآورجانفشانی بزرگمردی است که روح بلندش درقفس خاکی تن نمی گنجید. یادآور یاران بزرگواراوست که به خاطرزنده ماندن اسلام ازجان وخانمان گذشتندواینک هرچه داریم به برکت خون حسین (ع) وتمام شهیدان تاریخ اسلام وکشوراسلامی مان است . مادرپرتوخون آنهاتوانستیم باظلم بستزیم وازآزادگی واستقلال دم بزنیم . به راستی اگرحسین ((ع)) وشهدای عزیزنبودند، ماچه بودیم ؟چونیکوگفته است پروین اعتصامی :

شاهدی  می گفت به شمعی کامشب         درودیوارمزین کردم

دیشب ازشوق نخفتم یک دم                       دوختم جامه وبرتن کردم

کس ندانست چه سحرآمیزی                      به پرندازنخ وسوزن کردم

وشمع درجواب تفاخروخودبینی این شاهدزیباروچنین گفت :

شمع خندیدکه بس تیره شدم                   تازتاریکیت ایمن کردم

پی پیوندگهرهای توبس                            گهراشک به دامن کردم

کارهایی که شمردی برمن                       تونکردی ، همه رامن کردم

یعنی من بودم که تا صبح ذره ذره سوختم وبه توروشنایی بخشیدم تابتوانی این هنرهاراانجام بدهی .

واستادشهید مطهری چه خوش می گوید: ((ابن سیناقانون ننوشت ، محمدبن زکریا الحاوی ننوشت ، سعدی ذوق خودش رادربوستان وگلستان نشان نداد ، مولوی همین طور ،مگرازپرتو شهدا، ازآنهایی که تمدن عظیم اسلامی راپایه گذاری کردند ، موانع راازسرراه بشریت برداشتند ، ازآنهایی که مثل شعله هایی دریک ظلمت هایی درخشیدندوجان خودشان رافداکردند ، ازآنهایی که سراسروجودشان حماسه الهی بود .))

محرم وحماسه امام حسین ((ع)) همیشه زنده است ، نه فقط درنزد مسلمانان وشیعیان بلکه درنزدهمه آزادگان جهان .